Η Μ. Εβδομάδα προχωράει, και εγώ που διδάχθηκα να παρατηρώ, για ακόμη μια φορά φιλοσοφώ. Δεν γνωρίζω εαν θα καταλήξω σε συμπέρασμα, ωστόσο καταβάλω μια προσπάθεια να σκέπτομαι.. 

Πρόσφατα κάποιος αναρωτήθηκε γιατι σκέπτομαι τόσο πολύ. Δεν μου έκανε εντύπωση η απορία, καθώς οι άνθρωποι που με γνωρίζουν καλά, όπως και ο άνθρωπος που με ρώτησε, έχουν την ίδια απορία, για να λαμβάνουν πάντοτε την ίδια απάντηση. Θέλω να φτάνω στον πυρήνα, δεν ικανοποιούμαι με την επιφάνεια, θέλω να γνωρίζω το γιατί, θέλω την αλήθεια. Και τι θα την κάνεις την αλήθεια; Θα την κάνω θεμέλιο για να χτίσω. Τι θα χτίσεις; Μια νέα ζωή με ακλόνητα θεμέλια. Μια νέα ζωή, που δεν θα μπορέσει κανένας να κακοποιήσει..

Ανάμεσα στις διάφορες σκέψεις, προέκυψε η απορία Υποκατάστατο ή Αναντικατάστατο; 

Η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας για τη λέξη Υποκατάστατο αναφέρει πως είναι οτιδήποτε υποκαθιστά κτ. άλλο, ή η ουσία η οποία αναπληρώνει άλλη ουσία, όπως η ζαχαρίνη τη ζάχαρη. Για τη λέξη  Αναντικατάστατο αναφέρει πως είναι οτιδήποτε που απο τη φύση του δεν μπορεί να αντικατασταθεί, όπως μια ανεπανάληπτη προσωπικότητα ή μια μοναδική στιγμή της ζωής μας, ή ακόμα ένας άνθρωπος τόσο αξιόλογος και πολύτιμος, ώστε πολύ δύσκολα μπορεί να αντικατασταθεί απο κτ. ισάξιο, ισότιμο. 

Ωραία τα λέει η θεωρία, αλλά στη πράξη τι ισχύει; Συνήθως ο άνθρωπος λέει Ουδείς Αναντικατάστατος, και αλλάζει σελίδα στο βιβλίο της ζωής του. Γιατί; Γιατί δεν έχει εκπαιδευτεί να εργάζεται για να φτάνει στον πυρήνα της ύπαρξης του, δηλαδή στο σημείο που κρύβεται ο πιο επικίνδυνος εχθρός του, ο εγωισμός του. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν εκπαιδευτεί να εγκαταλείπουν στα δύσκολα. Ακόμα και όταν αυτά, είναι ορατό πως θα οδηγήσουν σε μια καλύτερη και ευτυχέστερη ζωή. Βεβαίως υπάρχουν και άνθρωποι εκπαιδευμένοι, που εργάζονται για την πρόοδο της ζωής τους σε όλα τα επίπεδα, και όταν τους συναντώ τους χαιρετώ στρατιωτικά. 

Τελικά ισχύει η φράση Ουδείς Αναντικατάστατος;  Κατά την προσωπική μου άποψη όχι δεν ισχύει. Γιατί; Γιατί κάθε άνθρωπος έχει το δικό του χαρακτήρα και τα δικά του όμορφα χαρακτηριστικά, και διαδραματίζει ένα ξεχωριστό ρόλο στη ζωή μας. Ανάλογα το ρόλο, τον τοποθετούμε κατά προτεραιότητα, υψηλότερα στην εκτίμηση και την αγάπη μας.  Συνεπώς καθίσταται μοναδικός στη ζωή μας και δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Η φράση ουδείς αναντικατάστατος, πιθανόν βρίσκει εφαρμογή στον επαγγελματικό τομέα, που υπάρχει μεγάλη προσφορά εργαζομένων, ωστόσο και πάλι κάθε εργαζόμενος είναι μοναδικός, επειδή σαν άνθρωπος είναι μοναδικός και φέρει μοναδικές δεξιότητες. Πιθανόν ούτε και εκεί μπορεί να αντικατασταθεί. Παραφράζοντας Ουδείς Αντικατάστατος..

Πολλές φορές έχω γράψει στο WomanPower, πως όλα τα ανώτερα στη ζωή έχουν ανώτερο βαθμό δυσκολίας. Είναι σαν τους βαθμούς ιεραρχίας στα αξιώματα, που αποκτάει σταδιακά ένας άξιος άνθρωπος. Και το ερώτημα που προκύπτει πάντοτε είναι γιατί εγκαταλείπουν οι άνθρωποι; Γιατί οι αλλαγές πονάνε και αρκετοί άνθρωποι προτιμούν την επιφάνεια. Εύκολα, γρήγορα, υποκατάστατα σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Εύκολα, γρήγορα, υποκατάστατα και στον έρωτα και την αγάπη.. Αυτό θέλει ο άνθρωπος τελικά; Χαίρεται; Ικανοποιείται με αυτη την συνθήκη; 

Και που οδηγεί; Πουθενά. Ο άνθρωπος κάνει έναν κύκλο προχειρότητας, και ξανα, και ξανά, μέχρι που έρχεται αντιμέτωπος με τις επιλογές του και παραδέχεται πως με αυτό τον τρόπο δεν ικανοποιείται η ψυχή του. Eπισημαίνω πως αυτή την παραδοχή, την κάνουν μόνο οι ώριμοι, δυνατοί και έξυπνοι άνθρωποι, σε αντίθεση με τους ανώριμους, αδύναμους και λιγότερο έξυπνους, που προτιμούν να ζουν συμβατικά σε επιφανειακές πρόχειρες καταστάσεις, παρά να πολεμήσουν στο πεδίο. Ο ώριμος άνθρωπος θα καταφέρει να νικήσει τον εγωισμό του. Αλλιώς τα χρόνια περνούν, δίχως ουσία, εαν αναλογιστείς πως στο τέλος η ιστορία αποχώρησης είναι όμοια, για όλους τους ανθρώπους. Με τον ίδιο τρόπο ερχόμαστε και με τον ίδιο τρόπο φεύγουμε όλοι απο τη ζωή..

Η ικανοποίηση ξεκινάει πρωτίστως απο την ψυχή του ανθρώπου. Είναι ακριβώς αυτό το σημείο της αλήθειας, που αναζητώ να γνωρίζω, όπως έγραψα στην αρχή αυτού του άρθρου. Και η ερώτηση που προκύπτει εδώ είναι εαν ο άνθρωπος, ανεξαρτήτως φύλου, έχει όρχεις. Ναι, ναι, καλά διάβασες. Περί όρχεων ο λόγος. Διότι εαν ο άνθρωπος θέλει να νικήσει τον πόλεμο με τον εγωισμό του, είναι απαραίτητο να έχει όρχεις στην ψυχή. Γιατί; Γιατί απο εκεί ξεκινούν και εκεί καταλήγουν όλα, στην ψυχή, εκεί είναι ο πυρήνας και το κέντρο επιχειρήσεων του ανθρώπου. Κατόπιν αναλαμβάνει το μυαλό..  Και γιατί; Διότι η μάχη θέλει σθένος και η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας για τη λέξη σθένος αναφέρει μεγάλη ψυχική δύναμη, θάρρος, αντοχή και αποφασιστικότητα. 

Εγώ πάντως, για όσους/ες με γνωρίζουν καλά, όπως και ο άνθρωπος που με ρώτησε για την ενέργεια της μυαλού μου, καταθέτω σθένος και είμαι πάντοτε αγωνιστικά παρούσα στα δύσκολα, ιδιαίτερα για τους ουρανοκατέβατους και αναντικατάστατους ανθρώπους της ζωής μου. Και αυτό έχει ένα αγγελικό τίμημα. Προχωράμε.. 

Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα με αναντικατάστατες ψυχές στη ζωή μας.

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα, Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

10 Απριλίου 2026