Οι αληθινοί φίλοι είναι θησαυρός, όπως είναι για εμένα ο Μέγιστος Στελάρας Καζαντζίδης και ο Δημήτρης Μητροπάνος.  

Υπάρχουν και καλά παιδιά, μου τραγουδάει ο φίλος μου, όταν με βλέπει στεναχωρημένη, για να τραγουδήσω και εγώ μαζί του και να εκτονώσω τη λύπη μου.. 

Εξάλλου καλοσύνη χωρίς φιλότιμο, αισθήματα και μπέσα δεν υφίσταται. Ή θα είσαι καλός/η ή θα είσαι σκάρτος/η. Μεσοβέζικη κατάσταση δεν γίνεται και εαν γίνεται κρύβει ψυχική διαταραχή. Και σίγουρα στην εποχή που οι άνθρωποι μετατράπηκαν σε αναλώσιμα εργαλεία εκμετάλλευσης, το να παραμείνει κάποιος/η καλό παιδί, αναγάγεται σε άθλο. Γιατί; Γιατί για να διατηρήσει κάποιος/α τον τίτλο του καλού παιδιού, πρέπει να καταθέσει λεφτά, ιδρώτα και αίμα. Είδες πολλούς/ες γύρω σου; 

Έτσι όμως όπως έγινε η αδηφάγα κοινωνία, οι άνθρωποι συνήθισαν στο σκάρτο. Και εαν τύχει και  εμφανιστεί κάποιος/α καλός/η, τότε εισπράττει άδικα σκεπτικισμό και πόλεμο. Γιατί; Γιατί επικρατεί ο εγωισμός, αυτό το άθλιο συναίσθημα, που κατακαίει με πύρινη αμφισβήτηση τα σωθικά και απομακρύνει τον άνθρωπο από την ευτυχία..

Στο τέλος κάθε ένας/μια, μένει μόνος/η του/ης παρακαλώντας το χάρο να του/ης πάρει την ψυχή.. ενώ θα μπορούσε να είναι ευτυχισμένος/η. 

Επίκληση στην ευτυχία. 

© Angeliki G. Pitsoli 

Woman, Communication, Private Insurance, and Culture Scientist 

3 Μαρτίου 2026