Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι το πορτοκάλι κατά βάση είναι ένα φρούτο ερωτικό και ο ερωτισμός αυτός είναι αυταπόδεικτος. Έχει sexy σχήμα, υπέροχο άρωμα, ζεστό χρώμα, γλυκιά ή γλυκόξινη γεύση και πλούσιο χυμό. Εαν δε, το πασπαλίσεις με κανέλα και ζάχαρη, τότε ο ουρανίσκος ερωτεύεται παράφορα.
Το πορτοκάλι χρησιμοποιείται μεταφορικά και για θέματα ερωτικής και επαγγελματικής φύσεως, με τη γνωστή παροιμία Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Σύμφωνα με την Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας, η παροιμία αυτή λέγεται σε περιπτώσεις που αμφισβητούμε σε κάποιον ή σε κάτι την αποκλειστικότητα ή/και που δεν αναγνωρίζουμε το αναντικατάστατο.
Ομολογώ πως η τακτική αμφισβήτησης των πορτοκαλιών είναι μεν χρήσιμη για τη δημοκρατία, αλλά και κάπως δυσάρεστη για την ψυχολογία του/ης αμφισβητούμενου/ης. Και συχνά δεν ασκείται μόνο απο όσους/ες την εκφράζουν προφορικά, αλλά και απο όσους/ες ασκούν τη μέθοδο της αθόρυβης παρατήρησης. Είναι αυτή η συνθήκη που ενώ δείχνει ήρεμη και χαμογελαστή, τα μεγάλα της μάτια έχουν σκανάρει όλο το εσωτερικό και εξωτερικό περιβάλλον, εισχωρώντας μέχρι τον πυρήνα. Και δεν μιλάει γιατί απλά δίνει χώρο, χρόνο και ενίοτε άφεση, για να αποδείξει το πορτοκάλι, ότι θα αξίζει η αποκλειστικότητα προτίμησης των χυμών του αλλά και να συνειδητοποιήσει την ευκαιρία ανάπτυξης μιας νέας ξεχωριστής ποικιλίας.
Η παροιμία έχει μια μεγάλη δόση αλήθειας, αλλά ωστόσο εδώ θα ασκήσω κριτική και θα θέσω προβληματισμούς. Οι γεωπόνοι μας πληροφορούν ότι υπάρχουν 160 ποικιλίες πορτοκαλιών. Άρα όλες οι πορτοκαλιές δεν είναι ίδιες. Μπορεί τα πορτοκάλια τους να ομοιάζουν σε κάποια βασικά χαρακτηριστικά όπως χρώμα, σχήμα, δομή, βιταμίνη C, αλλά διαφέρουν σε κάποια άλλα, όπως γεύση, μέγεθος, μήνα-τακτικότητα-περιοχή καρποφορίας, προέλευση, χρώμα σάρκας, περιεκτικότητα χυμού, ανθεκτικότητα, προσαρμοστικότητα, παραγωγικότητα.
Είναι τελικά όλα τα πορτοκάλια ίδια; Για προβληματισμό παραθέτω τις πιο σημαντικές ποικιλίες πορτοκαλιών που καλλιεργούνται όπως Άρτας, Χίου, Μέρλιν, Βαλέντσια, Ναβαλίνες, Νιούχολ, Σαλουστιάνα, Σαγκουίνι, Σουλτάνι Φόδελε, Lima, Succari, Sucrena, Vainiglia, Belladonna, Berna, Cadenera, Calabrese (Ovale), Clanor, Hamlin, Jaffa (Florida Jaffa), Khettmali (Khatmali, Hitmali), Macetera, Mosambi (Mosambique), Parson (Parson Brown), Pineapple , Shamouti, Shamouti Marsy, Valencia Frost Washington, Baianinha Piracicaba, Australian, Atwood, Navelate, Thomson, Leng, Oberholzer, Newhall, Suzuki Tange, Skaggs Bonanza, Moro, Tarocco, Tarocco Liscio, Sanguinello Comune, Sanguinello Moscato, Doblefina Doublefine Amelioree, Entrefina, Spanish Sanguinelli ,Maltaise Sanguine Ruby, Tomango και Αιματόχρωμη ποικιλία Γουρίτσης (Τριχωνίδας) και αρκετές ακόμη.
Η προσωπική μου διαπίστωση για τη διαφορετικότητα των πορτοκαλιών, αφορά και το αντρικό και το γυναικείο φύλο.
Αναζητώντας στο youtube ένα πορτοκάλι, έπεσα πάνω στην ερωτική σκηνή ανάμεσα στο απόλυτο θηλυκό Ζωή Λάσκαρη και στο αξεπέραστο αρσενικό Νίκο Κούρκουλο, που έτρωγε ένα πορτοκάλι και τα χέρια του μοσχομύριζαν το άρωμά του. Η δραματική ταινία Γυμνοί στο Δρόμο σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, προβλήθηκε στους κινηματογράφους το Μάρτιο του 1969, απο την Finos Film και έκοψε 335054 εισιτήρια. 'Η υπόθεση της ταινίας αφορά ''την πλούσια κόρη του ιδιοκτήτη μιας περιοχής που κατοικείται από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, η οποία συναντά ένα βράδυ τον Ανδρέα, έναν εργάτη που μένει στην περιοχή τους, και τον ερωτεύεται. Ο κεραυνοβόλος έρωτας είναι και για τους δύο πολύ δυνατός, αλλά ο Ανδρέας έχει να αντιμετωπίσει τόσο τις κοινωνικές προκαταλήψεις, όσο και την καχυποψία του Χρήστου, του αδελφού της αγαπημένης του. Ο Χρήστος και η κοπέλα του, θα προσπαθήσουν να χωρίσουν το ζευγάρι, και τα σχέδιά τους θα έχουν τραγικά αποτελέσματα.'Οι δύο ερωτευμένοι μένουν ξεκομμένοι από κοινωνικές επαφές, και η κάπως άστατη ζωή της Ξένιας γίνεται αιτία να φωλιάσει στην καρδιά του Ανδρέα η ζήλια. Ο Χρήστος αναγγέλλει ψευδώς στην Ξένια, ότι ο αγαπημένος της πέθανε. Η Ξένια τον πιστεύει και αποφασίζει να ακολουθήσει τον αγαπημένο της στον άλλο κόσμο''.
Σύμφωνα με το επίσημο website της Finos Film η ταινία αποτελεί την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη-Η Γειτονιά των Αγγέλων-, το οποίο είχε ανέβει αρχικά στο θέατρο από την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο, το 1963. Το 1968, εν μέσω Χούντας, ο Δαλιανίδης αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά παραμονές της έναρξης των γυρισμάτων, έγινε η απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γιώργου Παπαδόπουλου, από τον Αλέκο Παναγούλη. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη απαγορεύτηκε αυστηρά. Τότε, ο Δαλιανίδης απευθύνθηκε στο Σταύρο Ξαρχάκο, ο οποίος έγραψε υπέροχα τραγούδια για την ταινία, όπως Τα Ρολόγια, που ερμήνευσε ο Νίκος Κούρκουλος και αργότερα ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Στην καθημερινότητα παρατηρώ υπέρ-προσφορά διαθεσιμότητας γυναικών και αντρών, που αναζητούν μια γρήγορη και πρόχειρη ερωτική συνεύρεση. Λυπάμαι βαθιά μέσα στην ψυχή μου, γιατί ενώ ανακαλύπτω πραγματικά όμορφους ανθρώπους, για κάποιο λόγο, είναι ανήμποροι να μοιραστούν συναισθήματα. Υπάρχει ασφαλώς και η εκδοχή απόκρυψης των συναισθημάτων και επιθυμιών, για λόγους άμυνας προς έναν έρωτα και μια δέσμευση, που φαίνεται να ανοίγει ένα νέο σημαντικό κεφάλαιο ζωής, που μπορεί να σου προσφέρει γενναιόδωρα όσα έχεις στερηθεί, να σε κάνει χαρούμενο/η, να χάσεις τον έλεγχο και να ζήσεις τους μεγαλύτερους φόβους σου με όση ασφάλεια χρειάζεσαι, και αυτό είναι κάπως παρηγορητικό και συγκρατημένα αισιόδοξο για τη συνέχιση της ιστορίας. Μια πρόχειρη ερωτική συνεύρεση, προσφέρει πρόχειρη ερωτική ικανοποίηση, και δεν συσχετίζει τους ερωτικούς συντρόφους με κάποια άλλη συνιστώσα, πέραν μιας εκτόνωσης. Συνεπώς όταν η συνεύρεση τελειώσει, δεν έχουν τίποτα άλλο κοινό για να μοιραστούν και παραμένουν δύο γνωστοί άγνωστοι.
Όμως τι είναι ο άνθρωπος χωρίς συναισθήματα; Πως μπορεί να εκπληρωθεί η ολότητα, εαν η ψυχή δεν συμμετέχει στην ικανοποίηση; Μα αφού η ψυχή είναι ο πυρήνας της ερωτικής ανάστασης, πως γίνεται σωματική ανάσταση, χωρίς ψυχή; Μέσα στην ψυχή είναι η πρώτη ολοκλήρωση του έρωτα. Είναι αυτή η ζωώδης ορμή της ψυχής, που ωθεί το σώμα σε εκτόνωση. Αντιθέτως, υπάρχει μεν σωματική εκτόνωση αλλά η ικανοποίηση είναι μισή.. Όταν ο άνθρωπος δεν συνδέει συναισθήματα με έναν άλλο άνθρωπο, τότε όλοι οι ερωτικοί σύντροφοι είναι ίδιοι, εξευτελιστικά αναλώσιμοι και επιλέγονται μόνο, ως εργαλεία εκτόνωσης της σεξουαλικής ανάγκης. Και πάλι απο την αρχή. Μόνο ποσότητα και υπερκατανάλωση. Μόνο επιφανειακή και βιολογική εκτόνωση. Καμία σύνδεση. Και μόλις επέλθει ο κορεσμός απο τα δεκάδες αναλώσιμα εργαλεία, τότε τι; Μόνος/η με θλίψη. Μόνος/η χωρίς να σε χωράει ο τόπος. Μόνος/η στο σκοτάδι που σε αγχώνει. Μόνος/η με αναμνήσεις.
Μπορεί ο άνθρωπος να ευτυχίσει, χωρίς να δώσει και να πάρει φιλιά, αγκαλιές, θαλπωρή; Μπορεί χωρίς να δώσει και να πάρει νοιάξιμο, φροντίδα, υποστήριξη; Μπορεί χωρίς να δώσει και να πάρει αγάπη και έρωτα, σωματικό και ψυχικό; Ίσως κάποιοι/ες μπορούν και αρκούνται στο λίγο της στιγμής. Ίσως κάποιοι/ες άλλοι/ες να ζητούν θυελλώδεις αγκαλιές και παθιασμένα φιλιά, γιατί απλά ζητούν την ερωτική ολότητα.
Πρόσφατα σε μια σοβαρή συζήτηση, άκουσα τη φράση Οι απόψεις τριίστανται και το μυαλό μου πήρε φωτιά..
Πόσοι διαφορετικοί άνθρωποι και απόψεις, πόση φιλοσοφία και εμπειρία, πόση έμπνευση..
Καλό Δεκαπενταύγουστο με ολότητα.
© Αγγελική Γ. Πιτσόλη
Γυναίκα, Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού
12 Αυγούστου 2025
Τα λόγια του σεναριογράφου 60 χρόνια σχεδόν πριν, καταδεικνύουν τη συνεχιζόμενη τραγική πραγματικότητα, των συντροφικών/συζυγικών σχέσεων. Η προχειρότητα εναλλαγής ερωτικών συντρόφων και απο τα δύο φύλα και η ανάγκη συσχέτισης του ανθρώπου, με τον έναν, τον αληθινό και συγκλονιστικό έρωτα της ζωής, όπως τον έρωτα των δύο πρωταγωνιστών. Α.Π. #womanpower
Το τραγούδι Τα Ρολόγια (1969) σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και ερμηνευτή τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Οι συντελεστές του δημιουργήματος ήταν βαθιά πολιτικοποιημένοι, και μέσα απο το έργο τους, αναδείκνυαν θέματα αντίστασης και κοινωνικών ανισοτήτων. Το ποίημα του Καμπανέλλη παραπέμπει μεν σε μια ερωτική σχέση, αλλά μπορεί κάλλιστα να φωτογραφίζει την αγωνία ενός/μιας εργάτη/εργάτριας για το ξημέρωμα, που ξεκινάει πάλι η σκληρή δουλειά και ο αγώνας επιβίωσης με αναστεναγμούς.
Και τώρα πώς να σταματήσω τα ρολόγια και πώς να κάνω τον ήλιο να μην βγει. Και πώς να μην τελειώσει ετούτη η νύχτα αχ!
Και τώρα πώς να σταματήσω το σκοτάδι και πώς να κάνω την Πούλια να μην βγει και πώς να μη τελειώσει ετούτη η νύχτα αχ! Α.Π #womanpower