Μέσα στην speedατη καθημερινότητα των αλλαγών, και παρατηρώντας τα διάφορα που συμβαίνουν στην digital και physical life, προέκυψε το ερώτημα ''Πως θα καλλιεργήσουμε ανθρώπινες ποιότητες''; και δεν θα μπορούσα να ταυτιστώ περισσότερο με άλλο ερώτημα..

Το ερώτημα που κατοίκησε μέσα μου ακαριαία, ήρθε να ενισχύσει και η σημερινή Ευαγγελική Περικοπή της Κυριακάτικης Λειτουργίας (4/10), που ξεκίνησε με τη φράση του Ιησού ''Όπως θέλετε να συμπεριφέρονται προς εσάς οι άνθρωποι, έτσι να συμπεριφέρεστε και εσείς προς αυτούς''. Το έγραψαν και ο Ευαγγελιστής Λουκάς και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, που διέσωσαν την ομιλία του Κυρίου  ''Επί του όρους'', που είχε κεντρικό θέμα την αγάπη προς τον συνάνθρωπο. 

Όταν το άκουσα αυτό σκέφτηκα όσους/ες συνεχίζουν να υποτιμούν και να λένε ψέματα, στον ίδιο τους τον εαυτό και σε όσους/ες συναναστρέφονται. Γιατί; Γιατί δεν έχουν θάρρος. Γιατί; Γιατί το θάρρος θα τους ξεβολέψει ψυχικά. Έ, και; Το ξεβόλεμα ''πονάει'' πρωτίστως την ψυχή και κάποιοι/ες δεν επιθυμούν να πονέσουν. Και θα συνεχίσουν τη ζωή τους με ψέματα; Όσο αποφεύγουν την αλήθεια, ναι. Θα ζήσουν φυλακισμένοι μέσα σε ένα μεγάλο ψεύτικο αφήγημα. Μόνο όταν παραδεχθούν τι ακριβώς τους συμβαίνει, και επιβληθούν στο ξεβόλεμα, τότε θα ελευθερωθούν.  Ο εγωισμός είναι μια επικίνδυνη συνθήκη, που κλειδώνει και φυλακίζει τον άνθρωπο, και πως να τον σώσω; 

Πολλά, ενδιαφέροντα και χρήσιμα συζητήθηκαν, αλλά προς το παρόν μας πιέζει ο χρόνος. Θα επανέλθω το άλλο σκ, για να ολοκληρώσω τις σκέψεις μου σε αυτό το άρθρο, μπας και σε παρακινήσω να επιλέξεις την αλήθεια και να ελευθερωθείς απο τα δεσμά, που σε κρατάνε φυλακισμένο/η και ίσως τότε καταφέρω να σε σώσω.  Το ερώτημα που προκύπτει εδώ είναι Γιατί να σε σώσω; Και η απάντηση είναι Γιατί εγώ έχω διαβάσει και τον Λουκά και τον Ματθαίο.. 

Τα λέμε το επόμενο σκ. Καλή συνέχεια. 

Υ.Γ PART II επανήλθα αυτό το ΣΚ 10-11/10, με πρόθεση να ολοκληρώσω τις σκέψεις μου στο παρόν άρθρο και να σε σώσω. Σκεπτόμενη όμως πάντοτε το καλό σου, αναρωτήθηκα ποιος θα είναι ο καλύτερος τρόπος να ελευθερωθείς απο το επικίνδυνο ψέμα που εγκλωβίστηκες. Μήπως τελικά για το καλό σου χρειάζεται να μην σε σώσω;  Διότι συνήθως ο άνθρωπος μαθαίνει, όταν παθαίνει, εκτός εαν είναι προνοητικός, ευφυής και ακομπλεξάριστος, και παραδειγματίζεται απο τα παθήματα των άλλων.  Ιδού η απορία. 

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα Παλαιάς Κοπής 

Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

2,3,4,5,6,7,8  Οκτωβρίου 2026