Παρατηρώντας τη φυσική και ψηφιακή κοινότητα, θυμήθηκα τη φωνή του συγχωρεμένου του πατέρα μου, να μου λέει Πρόσεχε τις κακοτοπιές, να τις αποφεύγεις. Πόσες κακοτοπιές στην καθημερινότητά μας.. 

Σύμφωνα με την Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας η λέξη κακοτοπιά σημαίνει στην κυριολεξία δύσβατος και επικίνδυνος τόπος και μεταφορικά μια κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίσει ο ανθρωπος με πολλή προσοχή, για να μην υποπέσει σε σφάλμα, ή να μην ζημιωθεί, ή να μην κινδυνέψει. 

Πάντως ο πατέρας μου είχε δίκιο και σε αυτό, και στις παλιές μου τις γόβες (έχω πολλές), εαν φαίνομαι σε κάποιους ξενέρωτη ή συγκρατημένη ή παραδοσιακή ή σοβαρή ή αυστηρή ή πολύ το σκέφτεσαι κτλ. Δεν είμαι. Έχω όση τρέλα και χαρά χρειάζεται, για να είναι όμορφη η ζωή, αλλά αντιμετωπίζω τη σύνδεση με μια σοβαρότητα και μια αξιοπιστία. Σοβαρό θέμα η σύνδεση με έναν άλλο άνθρωπο. 

Εξάλλου στα 48 μου έτη, οι φορές που άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο, ακόμα δεν έχουν συμπληρώσει τα δάχτυλα του ενός χεριού, και αυτό το επέτρεψα, υπό τη βάση μιας σταθερής προοπτικής και όχι για την ευχαρίστηση της στιγμής. Δεν πιστεύω στη στιγμή, ούτε και σε άλλα πρόχειρα μοντέρνα που εφαρμόζουν οι άνθρωποι στη σύγχρονη εποχή του fast food στη σύνδεση. Όχι απάντησα και απαντώ πολλές φορές, και είναι η πιο ερωτεύσιμη λέξη. Γιατί; Γιατί δεν επιθυμώ. Γιατί; Γιατί θέλω θαρραλέα ψυχή, βάθος συναισθημάτων, αμεσότητα, ειλικρίνεια, σταθερότητα και αξιοπιστία και μια αμοιβαία αγάπη δίχως όρια, να μου παίρνει και να της παίρνω, να μου δίνει και να της δίνω και να γελάμε μαζί. Όχι απάντησα και απαντώ πολλές φορές, γιατί προτιμώ την ποιότητα και την απόδειξη πως αξίζεις. 

Παρατηρώ πάντως αρρωστημένες συμπεριφορές, που τρέφονται απο την προχειρότητα της στιγμής, την απαίτηση, τα υλικά, τον εγωισμό, τη ζήλεια, το ψέμα, την γκρίνια και πολλά ακόμα αρνητικά συναισθήματα και συμπεριφορές, που εγκλωβίζουν τον άνθρωπο σε ένα κύκλο ψυχολογικής βίας, και που τελικά χάνει το χαμόγελό του, πρήζεται κυριολεκτικά απο το στρες, το ρίχνει στις μπύρες, τα τσίπουρα και σε άλλες καταχρήσεις και αρχίζει σιγά σιγά να μαραζώνει και να αρρωσταίνει. Που είναι τώρα το γέλιο σου; 

Ένας τρόπος προφύλαξης απο τις κακοτοπιές, είναι το ΟΧΙ και η άρνηση δελεαστικών προτάσεων, εαν και αισθάνομαι ευγνώμων, που ως γυναίκα είμαι επιθυμητή. 

Η ζωή είναι ωραία, μακριά απο τις κακοτοπιές.. Όχι, η πιο ερωτεύσιμη λέξη. 

Υ.Γ. Είμαι σίγουρη πως ο κολλητός μου Άγιος Φανούρης έχει σχέδιο και τον εμπιστεύομαι απόλυτα, όποια και εαν είναι η συνέχεια. Προς το παρόν φουρνίζω φανουρόπιτες, και σε όποιον αρέσουμε! 

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα Παλαιάς Κοπής 

Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

10 Οκτωβρίου 2026