Διαβάζοντας για το πραξικόπημα στην Κύπρο, στάθηκα στο Φύλλο Πορείας του συγχωρεμένου του πατέρα μου, ο οποίος διατάχθηκε στην επιστράτευση του 1974, και παρουσιάστηκε στο Μεγάλο Πεύκο, παραμένοντας στο στρατόπεδο απο τις 20 μέχρι τις 27 Ιουλίου. Σύμφωνα με το επίσημο site του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Τον Ιούλιο του 1974, εξαιτίας της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, πραγματοποιήθηκε επιστράτευση και η δύναμη του Στρατού αυξήθηκε σε 200.000 άνδρες. Το 2002 ήρθη πλήρως το καθεστώς παρατεταμένης επιστράτευσης, το οποίο είχε κηρυχθεί στην Ελλάδα μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.
Καθώς διανύουμε ήδη το 51ο έτος της παράνομης τουρκικής εισβολής και κατοχής του 37% του εδάφους της Κύπρου, η σκέψη μου οδηγήθηκε στις ιστορίες που μοιράστηκαν μαζί μου, αγαπημένοι φίλοι και συμφοιτητές απο την Κύπρο αλλά και σε όσα είδα, άκουσα και κατέγραψα σε πολλές δικές μου μοναχικές περιπλανήσεις. Μήπως οι άνθρωποι στην Κύπρο, δεν παραμένουν σε επαγρύπνηση; Τι και εάν υπάρχουν εγγυήτριες ειρηνευτικές δυνάμεις και αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών; Ασφαλώς υπάρχει ειρήνη. Αλλά ο απλός άνθρωπος μέσα στην ψυχή του, γνωρίζει ότι αυτή η συνθήκη μπορεί απο τη μία στιγμή στην άλλη, να ανατραπεί παράνομα. Μπορεί να επουλωθεί το τραύμα; Ασφαλώς όχι. Στις καρδιές όλων μας υπάρχει μια ανοιχτή πληγή και στην καθημερινότητα μια επαγρύπνηση για τον εχθρό. Ποιος άνθρωπος μπορεί να εφησυχάσει; Ποιος δεν αισθάνεται πόνο όταν κάθε χρόνο, στις 20 Ιουλίου ηχούν οι σειρήνες του πολέμου για να θυμούνται οι παλιοί και να αισθάνονται οι νεότεροι, για το έγκλημα που διαπράχθηκε κατά του Κυπριακού λαού και ολόκληρου του ορθόδοξου ελληνισμού.
Είναι μόλις λίγοι μήνες πριν, τον Οκτώβριο 2024, που κάθισα στο μπαλκόνι της φίλης και αδελφής Αθηνάς να φάμε κουπέπια και οφτό, από την αξιολάτρευτη μαμά της. Στον ορίζοντα φώτα απο τα κατεχόμενα εδάφη, με χαραγμένη την τουρκική σημαία στα βουνά. Είσαι ή δεν είσαι εν δυνάμει έφεδρος οπλίτης. Είσαι. Και μαθαίνεις να ζεις σε καθεστώς τρομοκρατίας και άγχους, διότι η αδικία πιέζει όλο και περισσότερο το νευρικό σύστημα και τελικά ο άνθρωπος βιώνει χρόνιο στρες ή/και παθαίνει ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία του. Και πάντα έχει έναν υπόκωφο αναστεναγμό.. Αυτό το καθεστώς άγχους, επαγρύπνησης και πολέμου, παρατηρείται και στην απλή καθημερινή ζωή μας και τελικά κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, μετατρέπεται σε έναν εν δυνάμει έφεδρο οπλίτη, που σε περίπτωση ''επιστράτευσης'' οφείλει να παρουσιασθεί όπου και όταν διαταχθεί.
Με αρκετή αγγελική φιλοσοφία, ο άνθρωπος οφείλει να επαγρυπνά κατά της βίας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, και να είναι έτοιμος για τη μάχη που θα εξελιχθεί, στο σημείο που θα χρειαστεί. Ποιο σημείο θα είναι αυτό, μόνο ο Θεός το γνωρίζει. Γιατί κανείς δε γνωρίζει ποιο θα είναι το επόμενο πεδίο μάχης της ζωής του. Ίσως μια σοβαρή ασθένεια μη αναστρέψιμη, μια απώλεια ζωής, ένα επικίνδυνο τραύμα, η απειλή της ζωής του και της ακεραιότητας των αγαπημένων του, μια βίαιη απώλεια εργασίας/εισοδήματος, ένας επώδυνος αποχωρισμός, μια προδοσία συντρόφου ή φίλου, ένα τραγικό διαζύγιο, ένα άδειο ντεπόζιτο βενζίνης, μια άδικη αρπαγή της πρώτης κατοικίας, ένα ανυπόστατο εκδικητικό εξώδικο, η ανακοίνωση της αναμονής ενός θανάτου, η απεξάρτηση απο ουσίες και πάθη, η φροντίδα ηλικιωμένων ανθρώπων, μια κατάθεση ψυχής χωρίς ανταπόκριση, η συντροφική/συζυγική κακοποίηση, η αντίσταση σε κάθε μορφή βίας..
Έχει τόσα πολλά πεδία μάχης η ζωή του ανθρώπου.
15 Ιουνίου 2012 έως σήμερα. Κήρυξη Καθεστώτος Παρατεταμένης Επιστράτευσης.
Ευπειθώς αναφέρω στρατιώτης Αγγελική Πιτσόλη του Γεωργίου, 2010 Τάγμα Πεζικού.
*Μόλις η φίλη και συμφοιτήτρια Αναστασία, μου θύμισε πως κατά τη διάρκεια του πτυχίου μας στην Κύπρο, οι καθηγητές με φώναζαν ''λοχαγό'', και με την αποφοίτηση με προήγαγαν σε ''ταγματάρχη''. Κάτι θα ήξεραν για την πειθαρχία με την οποία εργάστηκα, και τους ευγνωμονώ για την υποστήριξη μέχρι την επίτευξη του στόχου.
Ο αγώνας για τη δημοκρατία συνεχίζεται..
Υ.Γ. Ευπειθής σημαίνει αυτός που υπακούει με προθυμία σε θεσμοθετημένους κανόνες πειθαρχίας.
© Αγγελική Γ. Πιτσόλη
Γυναίκα, Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού