Κλείνοντας τους λογαριασμούς μου με τη ζωή και τους ανθρώπους, ήρθε στο μυαλό μου το λαικό τραγούδι Δάνειο Ζωής και έβαλα ένα ουισκάκι, για μια χιλιοτραυματισμένη Λογαχό.. 

Άνθρωπε, το μόνο που ζήτησα ήταν να είσουν ντόμπρος και γενναίος, όπως είμουν εγώ για εσένα, μέχρι σήμερα. Εγώ ζητάω φάρμακο για τις πληγές μου, αλλά και εσύ φαρμάκι κερνάς.. Λυπάμαι. 

Ερμηνευτής Νότης Σφακιανάκης, Συνθέτης Ιωαννίδης Γιώργος, Στιχουργός Φραγκούλης Νίκος, Album Πρώτη Φορά 1991.

Δάνειο Ζωής 

Ζωή πικρή πες μου λοιπόν τι έχω κάνει

Και με παιδεύεις και φαρμάκι με κερνάς

άσε με λίγο μήπως βρω κι εγώ λιμάνι

Δώσε μου πίσω τη χαρά που μου χρωστάς

Δώσ’ μου ένα δάνειο ζωή
Δυο μήνες ευτυχία
Και βάλε επιτόκιο
Δυο χρόνια δυστυχία

Εγώ ζητάω φάρμακο για τις πληγές μου

Κι εσύ φαρμάκι έχεις μάθει να κερνάς

Αφού τα χρέη μου τα πλήρωσα για πες μου

Πότε θα πάψεις επιτέλους να χτυπάς 

Πότε; 

Υ.Γ. Επειδή τα χρέη μου τα πλήρωσα με αίμα, αρνούμαι το επιτόκιο δυστυχίας. Ναι αρνούμαι. Στο μόνο δάνειο με επιτόκιο που θα συμφωνήσω, είναι ένα δάνειο με επιτόκιο ευτυχίας με αγάπη, αποδοχή, γέλιο, δημιουργία, ηδονή, ταξίδια, επικοινωνία και προπάντων αλήθεια. Γιατί; Γιατί η αλήθεια είναι θεμέλιο ζωής, και εγώ επιθυμώ γερά θεμέλια.  Αυτά. .-

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα, Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

10 Απριλίου 2026

Ακούγοντας για κάποιους λόγους Νότη Σφακιανάκη, άκουσα το τραγούδι Να ξαναρθείς και για λίγο σταμάτησα. Σταμάτησα. Θυμήθηκα πως κάποιος, κάποτε μου το τραγούδησε. Και τότε αναρωτήθηκα, πότε είχα εγώ πέτρινη καρδιά; Πότε; Ό,τι και να είπες, ό,τι και να λες, ό,τι και πεις, εσύ μέσα στη δική σου την καρδιά γνωρίζεις την αλήθεια. Γνωρίζεις πως στάθηκα, τι πρόσφερα, τι ζήτησα. Τι ζήτησα πέρα απο ησυχία, χαρά και αγάπη;  Αγάπη χωρίς δάκρυα.. Πόνεσα πολύ βαθιά, όμως όφειλα να με προστατέψω. Πρέπει να συνεχίσω τον καλπασμό προς την ευτυχία, το οφείλω στην Αγγελικούλα..  Α.Π. #womanpower