Καθώς οι ημέρες είναι βαριές, η πρώτη σκέψη στο μυαλό μου είναι ο πατέρας μου, που για πολλά χρόνια προσφωνούσε με τη λέξη αποστάτη, κάποιον άνθρωπο στη ζωή μου. 

Η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας για τη λέξη αποστάτης, εκτός των άλλων ερμηνειών, αναφέρει αυτός που προδίδει την εμπιστοσύνη των μελών ενός οργανωμένου  συνόλου. Αυτό το οργανωμένο σύνολο μπορεί να είναι και μια οικογένεια. Αλλά που να γνωρίζεις εσύ απο οικογένεια, μέσα στο περιβάλλον που μεγάλωσες;  Άργησα πολύ αλλά τελικά έμαθα λεπτομέρειες. Και τότε ερμήνευσα γιατί είχες βρει καταφύγιο στην αγκαλιά της δικής μου μάνας, του δικού μου πατέρα και του δικού μου νονού.  Γιατί εαν θυμάμαι καλά, την πρώτη μερίδα της φροντίδας την είχες εσύ, αντί να την έχω εγώ..

Η ερμηνεία της λέξης αποστάτης μοιάζει και με την ερμηνεία της λέξης λιποτάκτης. Η λέξη λιποτάκτης είναι ένας στρατιωτικός όρος, που όμως εαν χρησιμοποιηθεί με τη μεταφορική έννοια, αναφέρεται σε κάποιον που εγκαταλείπει τους συναγωνιστές του. Αυτοί οι συναγωνιστές μπορεί να είναι και η οικογένεια του.  

Για πολλά χρόνια αναρωτιόμουν γιατί ο πατέρας μου προσφωνούσε αυτόν τον άνθρωπο, αποστάτη. Τελικά ερμήνευσα πως ως έμπειρος άνθρωπος έβλεπε και το παρόν και το μέλλον, και με μια μόνο λέξη, προειδοποιούσε τον συνομιλητή του, ότι γνωρίζει πως είναι ένας αποστάτης και να προσέχει τις κινήσεις του, διότι θα έχει επιπτώσεις. Και αυτός ο αποστάτης, είχε ένα φόβο στον πατέρα μου.. Αυτό ακριβώς μου είπε ο κος Γιώργος με οπτική επικοινωνία στο Αττικό Νοσοκομείο τις τελευταίες ώρες, δίνοντας μου εντολές για την επόμενη ημέρα, που δεν θα ήταν δίπλα μου να με προστατεύει. 

Συνεπώς σύμφωνα με τις ερμηνείες των λέξεων, είτε αποστάτης, είτε λιποτάκτης, είσαι και θα είσαι για πάντα ένας προδότης και στην ψυχή και στο σώμα. Και όσο και εαν προσπαθείς να πείσεις για το αντίθετο, ο Θεός που εποπτεύει, γνωρίζει την αλήθεια του στόρι. Και ενώ σου έστειλε μια σοβαρή δοκιμασία, για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, εσύ παρέμεινες ένας αμετανόητος κακός άνθρωπος. Και αυτό το γνωρίζουμε καλά και οι δύο. 

Εαν επικαλεστώ πολιτική και θρησκευτική ιστορία, οι προδότες δεν είχαν καλό τέλος στη ζωή τους. Για παράδειγμα, ο άπληστος και αχάριστος Ιούδας, στο τέλος της ιστορίας κρεμάστηκε απο τύψεις. Τουλάχιστον αυτός ο προδότης είχε και τύψεις, εσύ; 

Συγχώρεση δεν θα πάρεις ποτέ ούτε απο εμένα, ούτε απο την σχεδόν τυφλή μητέρα μου, για όσα έκανες σε εμένα και στην οικογένειά μου. Και να είσαι βέβαιος πως έναν αποστάτη, δεν θα συγχωρούσε ποτέ ούτε ο πατέρας μου, ούτε ο νονός μου, απο τον οποίο κάποτε επωφελήθηκες πολλά εκ. δραχμές, και κανένας απο την οικογένειά μου δεν σου ζήτησε το λόγο απο αγάπη σε εμένα, ενώ έπρεπε να σε ξεσκίσουν και να σε διώξουν. Τίποτα δεν έχω ξεχάσει. Και όσο περνάει ο καιρός, και ακόμα παιδεύομαι απο την κακία σου, τόσο εύχομαι όσα άδικα έκανες, τόσα και άλλα τόσα να πάθεις διπλά και τρίδιπλα, όπως σου ευχήθηκα όταν έκλεισα την πόρτα πίσω μου. 

Προδότης είσουν, και σου αξίζει τιμωρία. 

Υ.Γ. Αρκετούς προδότες παρατηρώ σε πολλά περιβάλλοντα που βρέθηκα και βρίσκομαι, και οι ηγέτες σχημάτων, θα πρέπει να λάβουν αυστηρά μέτρα, όσο είναι καιρός. Άνθρωπε άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα δίπλα σου καθαρά ποιος/α είναι ο καθένας και η καθεμία. Όπου υπάρχει χρήμα, υπάρχει και προδότης. Αυτό να το θυμάσαι. Και ο πρώτος προδότης είναι ο/η ευεργετημένος/η. Κοίτα καθαρά. 

Υ.Γ. Αρκετοί προδότες ανεξαρτήτως φύλου, στα παιδικά τους χρόνια έζησαν στερημένα και φτωχικά, υλικά και ψυχικά, με αποτέλεσμα μεγαλώνοντας να ριζώνει μέσα τους ένα αίσθημα ζήλειας και μίσους για όσους/ες τα έχουν καταφέρει στη ζωή τους. Βρίσκουν καλοπροαίρετους ανθρώπους, γαντζώνονται πάνω τους σα κισσοί, τους αποσπούν την εμπιστοσύνη και αρχίζουν την αποδόμηση του εχθρού, που έχουν μέσα στο μυαλό και την ψυχή τους. Ναι ναι καλά διαβάζεις και εαν δεν το κατάλαβες ξαναδιάβασέ το. Παράλληλα πριν την ύψιστη προδοσία, εφαρμόζουν μια σειρά απο σαμποτάζ της επιτυχίας του ευεργέτη τους, ώστε απο την μία να αντλούν ικανοποίηση για την καταστροφή του εχθρού και απο την άλλη να μην χάνουν την εξουσία που έχουν αποκτήσει πάνω του.

Υ.Γ. Μια έκφραση της κας Ελενίτσας απο χρόνια είναι έβαλαν οι αβράκωτες βρακί και μας κάνουν τις κυρίες. Και αυτό ισχύει και για τα δύο φύλα. 

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα Παλαιάς Κοπής 

Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

24 Αυγούστου 2026 και αιώνια

Στα γενέθλια του πατέρα μου 24 Αυγούστου, περίπου το 2005, η κα Ελενίτσα του είχε φτιάξει κέικ σοκολάτα και εγώ του είχα βάλει μια λαμπάδα για κεράκι, αθροίζοντας τα χρόνια του. Ο κος Γιώργος μετά τη σύνταξη είχε ξαναβρεί την ηρεμία και το χιούμορ του, απολάμβανε εκδρομές με την κα Ελενίτσα, αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβε να χαρεί τον χαμένο χρόνο της ζωής τους. Κανείς δε γνωρίζει την επόμενη ημέρα, για αυτό το λόγο ο άνθρωπος πρέπει να αποκαθιστά τις αδικίες και το κακό που έχει κάνει, και ιδιαίτερα σε χήρες και ορφανά κορίτσια. 

Αντιθέτως αυτός ο αποστάτης, πρώτα θα πληρώσει σε αυτή τη ζωή, κυριολεκτικά και μεταφορικά και μετά ο Αρχιστράτηγος Μιχάλης, δεν θα χρειαστεί να δώσει την ψυχή για τελωνισμό, θα την στείλει απευθείας στην κόλαση. 

Εγώ πάντως, όσο και να δουλεύω τη συγχώρεση σου με τον πνευματικό μου, δεν πρόκειται να σε συγχωρήσω ποτέ. Ο πατέρας μου είχε δίκιο σε όλα απο την αρχή του στόρι. Έπρεπε να τον ακούσω. Αποστάτης γεννήθηκες, αποστάτης θα πεθάνεις,  χωρίς συγχώρεση. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω. Α.Π. #womanpower