Είναι κάποιοι άνθρωποι στη ζωή μου, που γνωρίζουν την ευθύτητα του χαρακτήρα μου. Ευτυχώς δηλαδή, διότι κουράστηκα να εξηγώ. Είμαι ό,τι είμαι. Δεν μπορώ άλλο να εξηγώ. 

Ένας απο τους γνώστες είναι και ο μάστορας αυτοκινήτων Ηλίας Παπαδόπουλος, που μετά απο δέκα χρόνια συνεργασίας και επισκευών του οχήματος, με γνωρίζει.. Και είναι ιδιαίτερα τιμητικό για μια γυναίκα να εισέρχεται σε ανδροκρατούμενα περιβάλλοντα, όπως ένα συνεργείο αυτοκινήτων, με άντρες παλαιάς κοπής και να εισπράττει σεβασμό και αναγνώριση, για τον χαρακτήρα της και τον αγώνα που κάνει, να ζήσει με αξιοπρέπεια. Τους πιο καθαρούς ανθρώπους τους συνάντησα στα συνεργεία αυτοκινήτων, στις οικοδομές και μέσα στην εργατιά, που βγάζει λεβέντες, ανεξαρτήτως φύλου. 

• Να χαίρεσαι το κορίτσι σου, λέει στη μάνα μου

• Ευχαριστώ κύριε Ηλία, λέει η μάνα μου με καμάρι 

• Τέτοια κορίτσια δεν υπάρχουν σήμερα, εμείς την αγαπάμε και την έχουμε σαν οικογένεια

• Άφωνη η μάνα μου καμαρώνει 

• Να βρεθεί και κανένα καλό παιδί να ευτυχήσει, συνεχίζει ο μάστορας

• Παρεμβαίνω εγώ στη συζήτηση με το γνωστό δυναμισμό

• Άσε με κύριε Ηλία μου.. μην μου ξύνεις την πληγή, τέτοιο άτομο δεν υπάρχει..

• Και ο μάστορας με στόμφο μου εύχεται Άσε, να βρεθεί άτομο να εκτιμήσει την Αγγελική..! 

• Γυρίζει η μάνα μου και μου λέει Αυτά είναι παράσημα..

Είναι και αυτή η έκφραση που άκουσα πρόσφατα και με προβλημάτισε: Έχει πάρει τη ζωή στα χέρια της..

Ακόμα όμως δεν κατάλαβα γιατί μια γυναίκα, που δεν έχει κανέναν στον κόσμο, και επιπλέον είναι προστάτης ανάπηρου ανθρώπου, είναι επιλήψιμο και κατακριτέο να πάρει τη ζωή στα χέρια της. Εγώ νόμιζα πως είναι αυτονόητο να μην στηρίζεσαι σε ''δεκανίκια'' και να παίρνεις τη ζωή στα χέρια σου, διότι έτσι με δίδαξε η οικογένειά μου. Ανεξάρτητα απο το τι μπορεί να σου προσφέρει κάποιος, εσύ πρέπει να είσαι αυτάρκης. Και αυτό το αίσθημα μεγαλώνει, όταν μια γυναίκα έχει προδοθεί, απο ό,τι και όποιον πίστευε ιερό και έχει υποστεί επώδυνες αδικίες. 

Όχι μόνο θα πάρω τη ζωή στα χέρια μου, αλλά θα τη στύψω και σα λεμονόκουπα, μέχρι να φτάσω στη φλούδα και να διανύσω το δρόμο που μου αναλογεί. Και εάν εσύ είσαι ξηγημένος θα αναγνωρίσεις τον αγώνα μου και θα με αποδεχθείς λεβέντικά, όπως μου είπες κάποτε.  

Εγώ ξηγιέμαι λεβέντικα, εσύ; 

Υ.Γ. Από σήμερα θα προσθέσω στην υπογραφή μου Γυναίκα Παλαιάς Κοπής, διότι κουράστηκα να εξηγώ.

© Αγγελική Γ. Πιτσόλη 

Γυναίκα Παλαιάς Κοπής 

Αριστούχος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών  

Επιστήμονας Επικοινωνίας, Ιδιωτικής Ασφάλισης και Πολιτισμού

15 Αυγούστου 2026 και αιώνια